Mannen of vrouwen, met lichte of donkere huidskleuren, vroeg of laat zullen ze allemaal geconfronteerd worden met de veroudering, in het bijzonder die van de huid, die onlosmakelijk verbonden is met de veroudering van het lichaam. Een overzicht…

• De veroudering van de huid: opperhuid en lederhuid
• De veroudering van de huid: de melanocyten
• De veroudering van de huid: zweet- en talgklieren
• De veroudering van de huid: de menopauze

De veroudering van de huid: opperhuid en lederhuid

Rond de leeftijd van 50 jaar heeft de celvernieuwing de neiging om te vertragen: de opperhuid wordt dunner terwijl de bovenste laag ervan, de hoornlaag, gelijktijdig dikker wordt. De huid wordt bijgevolg ruw, oneffen en droog. De lederhuid, een diepere laag, vermindert dan weer om de tien jaar met 6%. Dat is te wijten aan slijtage van collageen- en elastische vezels. De huid wordt minder soepel, de rimpels worden dieper en de opperhuid in het algemeen biedt minder weerstand aan invloeden van buitenaf en aan zelfs kleine schokken.

De veroudering van de huid: de melanocyten

Melanocyten zijn de cellen die verantwoordelijk zijn voor de pigmentatie van de huid. Vanaf de leeftijd van 50 jaar, beginnen ze ook in aantal te verminderen: naast het feit dat hun aantal daalt met 10% per decennium, zien we hun activiteit eveneens verminderen. Dat fenomeen zorgt voor een minder homogene hoeveelheid en verdeling van pigment in de opperhuidcellen. Op sommige plaatsen is er te veel pigment in de huid. Zo ontstaan bijvoorbeeld zonnevlekken op de handen en het gezicht. Op andere plaatsen daarentegen, ontbreekt pigment in de huid, waardoor op armen en benen confetti-achtige lichte vlekken ontstaan.